Gün teslim ettiğinde,
Akşama kendini
Yalnızlıktır zaman
Yanılgılarla büyüttüğüm
Gözlerimde umuttur seni özlemek
ne umutlarla çıkmıştık oysa bu yola
gözlerin 3-5 nöbetçisiydi
yüreğime her sızışında
mavi renkli kazaklar örerdin
maviyi sende sevdim derken
Hep başka Pencereden baktım yaşama
Düşlerden ibaretti mana
En anlamsız sözcükler boğazıma takılırken
Zorbalığı sensizlikle harmanladım
Ben yarim adamdım
ben bir umut ustasıyım
en olmaz hayalleri ben kurarım
sebepli sebepsiz
istisnasız en iyisi benim
bu derdin
Uzak yollarda bir tren
sensizlik yolcusu
konuşmayı unutmuş bir beden
Umut vurgunu
bitmiyor yüreğimin sorgusu
ben üşümezdim
tükenirken ruhum hayatın olmazlarında
mısır tarlasıydım
kalabalık ve en ufak rüzgarda bile savrulan
ama üşümezdim ne yaparsan yap
yalnızlık değil ki bu
özgürlük ve cesaret
sokağa saldım içimde dert olan ne varsa
yaşamışım yaşadığım kadar
umurumda değil artık vazgeçişler
Vazgeç benden
Bırak beni gideyim
Yaşamak bana göre değil
Erken desen de ölümü deneyeyim
Askerdim acıların dostluğunu öğrettiler
gönülden gönüle akıp geliyorum
bilmediğin kadar sevda yüklüyüm
nereden bakarsan bak ben suçluyum
eksilen hep ben olsam da
ne dur diyebildim sana
ne de çekil önümden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!