Gönül uzun yolcudur, sürer gider mihmanlık
Seni Mevla gözlüyor; sus, ağlama gözlerim
Dünya malı dediğin, sadece bir samanlık
Ümidini kesme hiç sus ağlama gözlerim
Hasretin rüzgarıyla savrulur bak harmanım
Dizlerimde derman yok, kesildi tüm fermanım
Gökten rahmet yağınca tazelenir ormanım
Sabır en büyük ilaç sus ağlama gözlerim
Zaman geçer bilinmez, akıp giden nehirdir
İnsan ruhu bazen bir ıssız, garip şehirdir
Keder kalbe dolarsa yakar geçer, zehirdir
Bu fani bir rüyadır sus ağlama gözlerim
Gül dalında kurusa yine bülbül figanda
Güneş doğmayı bekler o mübarek tanda
Ruhun huzur bulacak elbet başka cihanda
Ümidini kesme hiç sus ağlama gözlerim
Dertler sıra dizilmiş, aşılmaz koca dağdır
Ömür bir bilmecedir, çözülmez gizli bağdır
Gönlümdeki bu ateş, hiç sönmeyen bir ağdır
Yaradan'a teslim ol sus ağlama gözlerim
Yollar uzar gider de sona erer yorgunluk
Elbet bir gün durulur kalpteki bu durgunluk
Hak kapısı açılır, biter bütün sürgünlük
Teslimiyet huzurdur sus ağlama gözlerim
27.02.2026
Gül YıldırımKayıt Tarihi : 8.3.2026 20:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!