Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Teşekkürler insan sevgisinin ( hümanist davranışın)
bilincine ulaşan insanlara ne mutlu..
İnsanları sevebilmek.. kendini sevdiğin kadar.. insanları düşünmek.. kendini düşündüğün kadar..
Başarılar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta