Oku" dedi, okudum; her satırda hikmet var,
"Sabret" dedi, bekledim; her gecede vuslat var.
Şükrettim olana da, boyun büktüm yokluğa,
Anladım ki her şer de, gizli birer hayır var.
Tevekkülü kuşandım, her işimi O’na bıraktım,
Çabalarken ömrümü, umutlarla donattım.
"Boşa gitmez emeğin," diyen sese yaslanıp,
Nefsimin zincirini, tövbelerle fırlattım.
En sevdiklerim gitti, kalbim kaldı biçare,
Kırık dökük yanıma, ancak Sensin tek çare.
Dost bildiğim herkesin, yabancı duruşunda,
Sığınıp kapına geldim, derman oldun bu zara.
Tertemiz niyetlerle, huzuruna eğildim,
Senin rızan dışında, hiçbir kulun değildim.
Zayıf düştüm İlahi, dizlerimde derman yok,
Senden gayrı kimseye, muhtaç eyleme beni.
Beni ne namerde, ne de merde el açtır,
Kendi varlığınla doyur,
Senden başkasına muhtaç etme Ya Rabbi.
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 06:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!