Ben gecelerin bu kadar ağladığını,
Yalnızlığın sınırsız yalınlığını,
Sen ve mutlu son kavramlarının bir arada düşünülemeyeceğini,
Bir yalanın sinsi dokunuşlarını,
İhanetin puslu sokaklarının adınla özdeşleştiğini
Senden öğrendim, teşekkür ederim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İhanetin puslu sokaklarının adınla özdeşleştiğini
Senden öğrendim, teşekkür ederim.''müthiş bir tamlama yüreğinize sağlık selamlar yasini
ağır bir darbeydi...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta