Kaplumbağalar gibi yavaş, yavaş, yol alıyordum,
Tutup ters çevirdiler, bir türlü dönemedim, gülüm,
Kirpi gibi oklarım olsaydı herhalde cân yakardım,
Tutup ters çevirdiler, bir türlü dönemedim, gülüm.
Katır değilim ki, böyle yapana çifteler savurayım,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta