-1-
İnsan bilip de milleti fena mahvoldum hıyanetten
Bir de vuslat vurur kalp ama dönmez aşka minnetten
Mehr yolunda ölse endam hissetmez vücut ne gam
Ömür boyu yürüdüm de çektim acı lev’i gârâmetten
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta