Bir hırka bıraktım, bin ah içinde,
Varlığı sırtımdan attım da geldim.
Zamanın bittiği o son biçimde,
Hiçi hiçe sayıp battım da geldim.
Neydi o taşınan benlik kavgası?
Bir kuru gürültü, dünya kargaşası...
Silindi gönlümden mülkün damgası,
Kendimi kendime sattım da geldim.
Elde ne var ise elden çıkardım,
Gözümün yaşını ummana kardım.
Bir garip boşlukta her an çoğaldım,
Terk-i terk eyleyip bittim de geldim.
Ne makam, ne şöhret, ne de bir isim,
Ruhumdan ayrıldı o ağır kesim.
Sessizlik içinde boğuldu sesim,
Hiçlik limanına yattım da geldim.
Şimdi ne mazi var, ne gelecek gam,
Eksildi gölgeler, kuruldu akşam.
Vuslat dedikleri o kutsal makam;
Her şeyi unutup, tattım da geldim.
Kayıt Tarihi : 12.2.2026 16:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
