Dünde kaldı boynuma astığım iplik.
Tekmeleyeceğim tabureye oturuyorum artık.
Oturup düşünüyor ve defterimi çıkarıp bir boş sayfa yirtiyorum. Yazıyorum içimde kalan beni yaralayan anıları, ne kadar kalmışsa üstelik. Sonra alıyorum tutuyorum başımın üstünde bir müddet daha. Gidecekler artık biliyorum , Allah'ım dan umduğum medet , tutuyor beni buracikta. Sonra kağıdı kül tabağında yakıyorum. Bekliyorum küllensin , küllensin ki bitsin gitsin içimdeki beni benden ettiğim terk edişlik.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta