TEREDDÜT
Mecalsiz kalmış tarih gözlerinde
Kıtlığında hükmü takatsiz hünkârın
Kervansız gezi yeri olmuş hanların
Tozar asfaltın kanser, bulaşkan
Bitirir inadın, kuru lafın, gençliğin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta