Tebessümün ateş misali düştü gönlümün bahçesine,
Alev aldı bahçem, kül oldu yeşilliklerim,
Savruldu rüzgarın da.
O tatlı tebessüm düşmüştü bir kere gönül bahçeme;
Bir umut çiçeği saklıydı o bahçede
Küller içinde, sevdandan filiz vermeyi bekleyen.
Dudaklarından dökülecek olan iki çift söze,
Tekrar filiz verir, bahçem kırlar açardı, yeşilliklerim.
Ama nafile... soldu çiçeğim,
Rüzgar oldu külleri,
savurdu gönül bahçemi.
Berat Atasoyu
Kayıt Tarihi : 13.1.2026 06:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!