Qocalıq qapımı yavaşca döyür,
Açıram qapımı,buyur içəri.
Cavanlıq özünü yamanca öyür,
Vəfasız dost kimi o da köçəri.
Qapımız döyülür yenə tıqhatıq,
Amma ki açmağa etmirəm cürət.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını