Tenhalardayım Şiiri - Dağlar Özügüç

Seni özlemekten bahsetmiyorum
Mesafelerin önemi kalmadı artık
Tenhalarda sakladım hasretlerimi
Yürekler soğumasın bana yeter
Kompartman penceresindeki o son
Gülüşün bütün yolculuklara bedel
Göçmen kuşlar uçtu atiye doğru
Bir taze gelincik çiçeği gagasında
Gittiler güzel günlerin hayaliyle
Yenemedik bir türlü şu kör gururu
Ne sen suçlusun ne de ben masum
Kader biraz eksik yazdı hikâyemizi
Aynı göğe baktık ayrı mevsimlerde
Yağmurlar bile buluşturamadı bizi
Şimdi hangi istasyonda dursa zaman
Gelişinle her şey saraya döner
Görmez gözlerim artık isi pası
Bir gün yollar yorulup bize dönerse
Susalım; belki zamanla değişir
Gözlerimizin hüzünlü ifadesi.