Tren sesleriyle yürüdüm
Aşkın dar koridorlarlarında.
Unutulmuş bavullardan
Bir şahsiyet kurdum
Ve çakıllı peronlarda darbahçe hayalleri..
Ritmik serzenişler o zaman da cezbederdi
Tek düze raylarda.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta