Öfke damarlarımdaki kanı ateşlerken;
Sabır suyuyla soğuturum yürek yangınını;
Amma velakin inceden bir sızı kalır,
Başım düşer önüme....
İnsan! ....
Kirletmişse ruhunu bir pula,
Ne etsen kar etmez temizlenmeye....
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta