Zalim hırsızları görmeyen gözüm, yakar çarkedişim.
Çamurlu,tozlu caddenin sokağımın yanında mektebim.
Kasabamın kahvesinde boş lakırdılı, riyalı neferlerim.
Kurulmuş uzakta mahalli hizmeti fen getireceklerim.
Dağlar bozkır, yollar ağaçsız, kaldırımlar yokvar.
Altyapı, resmi, özel binalar yeşil dengesiz bulvar.
Cehalet, zillet, bozgunculuktan kurtul açık kulvar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta