Telaş Şiiri - Yiğithan Güney 2

Bütün karmaşanın biriktiği nokta burası
Ve ben en çok eylül akşamlarından korktuğumu söylemiştim
Bahar sabahlarında üşüdüğümü unutarak
Kırılacağını ummazdım mimiklerin
Perdelerin gölgesinde kalacağını unutmuştum üstelik
Ve bana söylenmemişti korkunun öte telaşı
Ben yine bildiğim kadarıyla hatırladım,hatırladığım kadar unutarak
Unuttuğum kadarda korkarak sevdim,sevmeye devam belkide
Belkide vazgeçmekti dağılan kelimeleri bir bir toplamak
Haddim olmadan seviyorum demekti belkide bir bir dağılmak
Anladım sanki
Neden karmaşanın ardındaki noktada birikir bütün Aşklar
Ve neden kaybolur gölgelerde uzun ve eksik
Kırık ve korkunç
Söylemek istediğim de buydu
Korkarak,kırılarak belkide unutarak

Unutmaya yüz tutmuş bütün yüzlerin
Anımsandığı zamanlarmı eskidi
Vakit aynı duruyor işte
İşleyen kırık bir kalp
İşleyen yitik bir aşk
Kaldığı yerden,kırıldığı yerden
Sizin de bildiğiniz gibi
Sizinde unuttuğunuz gibi

Emriye
Benim büyüdükçe büyüyen telaşım
Eksildikçe eksilen benliğim
Kaybolan avuçlarımın içinde hatrım
Kırılan ayna dağılan sürat, talan edilen ömür

Emriye benim
Söylediğim tek yalan, kendimi kandırarak
Bahar sabahlarında üşüdüğümü unutarak...

04.10. 2014/Emriye'me