Tekrarı yok hayatın…
Bir kez doğar insan,
Bir kez düşer bu dünya yollarına.
Sonra günler geçer,
Yıllar usul usul omzuna çöker.
Ve anlarsın…
Yaşadığın kadarsın bu hayatta.
Bir sabah uyanırsın,
Dün dediğin her şey hatıra olmuştur.
Bir bakarsın çocukluk gitmiş,
Gençlik bir rüzgâr gibi geçmiş.
Aynada gördüğün yüz bile
Sana yabancı gelmeye başlamıştır.
Tekrarı yok hayatın…
Giden gün geri dönmez.
Söylenmeyen sözler
Kalbin içinde düğüm olur.
Sarılmadığın insanlar
Bir gün mezar toprağına karışır.
Bir gün bir mezarlığın önünden geçersin,
Sessizlik konuşur sana.
Toprağın altında yatanlar
Bir zamanlar senin gibi gülüyordu.
Bir zamanlar onların da
Hayalleri vardı sabaha uzanan.
Ama hayat…
Kimseye ikinci bir perde açmaz.
Ne yarım kalan sevdalar döner geri,
Ne de kaçırılan fırsatlar.
Her şey bir hatıra olur,
Bir de insanın içinde kalan bir sızı.
Tekrarı yok hayatın…
Bugün dediğin şey
Yarın bir hatıra olacak.
Bir gün bakacaksın geriye,
Ve diyeceksin ki:
“Keşke daha çok sevseydim,
Keşke daha çok yaşasaydım…”
Çünkü insan
Bir gün anlar gerçeği…
Bu dünya uzun bir yol değil,
Kısa bir misafirliktir sadece.
Ve sonunda herkes
Bir avuç toprağa sığar.
O yüzden bil ki…
Tekrarı yok hayatın.
Ve insan bu dünyada
Sadece yaşadığı kadardır…
Tarih:16/04/2002
Agâh tövbekâr
Kayıt:14/03/2026 16:15:00
Kayıt Tarihi : 15.3.2026 12:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!