Darboğaz bir çılgınlığın sığıntısından
Ruhum sanki kopup uçtu avuçlarımdan
İçerisi hoyratça boşaltılmış bir ceviz misali
Her köşe bucağa dağıtılmış hayat kırıklarım
Gözlerimin boşlukta öle yazan birbaşınalığında
Ben dimağımın ahlı anılarında düşüp boğulmuşum
Öylesi bir yalnızlığın ağacına fide olmuş ki bedenim
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta