Darboğaz bir çılgınlığın sığıntısından
Ruhum sanki kopup uçtu avuçlarımdan
İçerisi hoyratça boşaltılmış bir ceviz misali
Her köşe bucağa dağıtılmış hayat kırıklarım
Gözlerimin boşlukta öle yazan birbaşınalığında
Ben dimağımın ahlı anılarında düşüp boğulmuşum
Öylesi bir yalnızlığın ağacına fide olmuş ki bedenim
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta