Kendime yaklaştıkça senden uzaklaştım
Eskiden en iyi duygumken ve en tanıdıkken
Zaman tekinsiz bir kıyıya yanaştırdı beni
Senden uzaklaştıkça kendime yabancılaştım
Yükseklikten korkmak gibiydi içimdekilere dokunmak
Hep geri kaçtım, Araf’ta kaldım kaçtıkça
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta