Bir İstanbulu düşünüyorum
Bir de seni
Raks eder ay ışığında
Boğazın suları.
Mis gibi ekmek kokusu yayılır
Sabah ezanı ile birlikte fırınlardan
Yalnızlık...
Sevdaya dair, her daim.
Gurbet gibi say istersen
Yapayalnız bir başına.
Issız bir mecranın tam ortasında,
Yağmur damlalarının biri birine değmeden
Sensiz geçen her bir gece,
Bir ömür kadar ağırdı.
Adını içimde sustum,
Ama kalbim hep bağırdı.
Gittin diye unutmadım,
Yine akşam oldu, yalnızlık değil bu, sadece bir mola,
Aynı uzaklık gerçi, senle aramızda aşılmaz bir yola.
Sen her yerdeydin zaten, değişmedi bu gerçek, kalbimdeki yerin,
Görebiliyorum seni buradan, aynı derinlikteyiz o ilk günkü gibi.
Korkmuyorum bu uzaklıktan, bu bir yenilgi değil ki,
Yüreğime düştü kor,
Çekmesi yangından zor.
Gözlerimin yaşını,
Gelen geçene sor sor.
Tabip sarsa bez ile,
Vardır bir hayalim
Bir tek annemin yüreğinde büyümedim ben
Orada kaldı çocuk yanım
Orada kaldı saf yanım
En güzel anılarım
Bir tek orada çocuktum, çoktum
Şu parkın köşesi garipler yurdu
Dökülen yapraklar halimi sordu
Gelen geçti giden geçti yanımdan
Bir tek hatıralar yanımda durdu
Ne yağmur gizliyor gözyaşlarımı
Bir bakışla çaldın ömrü
Gönlüm sende buldu mühürü
Yaktın gittin kor eyledin
Bilemedim o son günü
Unutmak mı yeminleri?
Kim temizler bu kirleri?
Her sayfada sen varsın
Kapanır durur gözlerin
Nar çiçeği gülüşünde
Şu şiir dedikleri şey
Ruhuma değen kuraklık
Sevişmemizin anı kazılı
Seni seviyorum… ama söyleyemedim.
Ben sustum sandım… meğer ikimiz de susmuşuz.
Bir akşam gördüm seni, dünya sustu.
Ben kaldım… içimde büyüyen bir hisle.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!