Kimsesiz bir denizdir hayat bazen, Fırtınada tek başına duran bir yelken. O geminin kaptanı, feneri ve rotası sensin, Gözündeki yaşta gizli, bitmeyen bir direniş.
Babalık makamını dolduran annesin sen, İki kişilik bir yükü omuzlayan o ince beden. Uykusuz geçen gecenin her bir saatinde, O sıkıntı büyür, oturur kalbinin merkezinde.
Varsın kapılar kapalı, yollar dikenli olsun, Senin sevgin, en katı duvarı bile yıkar olsun. O içeride, sen dışarıda, iki ayrı gökyüzü, Ama kalpleriniz tek bir dilde, tek bir sözü.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta