Kimsesiz bir denizdir hayat bazen, Fırtınada tek başına duran bir yelken. O geminin kaptanı, feneri ve rotası sensin, Gözündeki yaşta gizli, bitmeyen bir direniş.
Babalık makamını dolduran annesin sen, İki kişilik bir yükü omuzlayan o ince beden. Uykusuz geçen gecenin her bir saatinde, O sıkıntı büyür, oturur kalbinin merkezinde.
Varsın kapılar kapalı, yollar dikenli olsun, Senin sevgin, en katı duvarı bile yıkar olsun. O içeride, sen dışarıda, iki ayrı gökyüzü, Ama kalpleriniz tek bir dilde, tek bir sözü.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta