Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bulaşmışız bir kere kaçış yok....Yalan dünya dediklerinin aslı "boktan dünya"...
Kaleminize sağlık...
Hissetmek yaşamaktan çok daha ağır şair...
Ve bazılarımızın yüzü saf yaşamdan dokunmuştur..
kutluyorum bu güzel şiiri....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta