Bir bisiklet tekeri gibiydim, hayat üstüme sürdükçe sürüyordu dünyanın kirini pasını
Ayaklar baş olmuştu,susmak ürkütüyordu
Kusuyordu o gece nevrim, bulanıyordu gözlerim
Anlamsız iki nakarattan ibaretti işte hayat
Düzenlerin çıkmazına yalın ayak yürüyordu,tüttükçe tütüyordu , ağlıyordu parmaklarım ağzımda.
Tek hecesiz geceye elvedanla içim içime sığmıyordu dert yazan kalemi kırdım o gece masamda.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta