Tek Hakikat Şiiri - Gül Yl

yaralar var hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.
kime anlatılır bu dertler?
henüz yok çaresi de devası da.
vardır herkesin gökte bir yıldızı.
benimki uzak, karanlık, anlamsız.
içimde müphem bir arzu, fikrimde güç bir düş.
yüreğime parçaları batan kırık dallar.
gözümde mazinin kanlı bir silüeti.
altında akan kara sular.
azap çeken bir ruh.
bekler, kollar, arar. lâkin boşa.
sema yaslı bir ev.
yaratır bağrımda bir acı.
kim benzer ki kendisine?
kime göre bu dünya?
bir parça cehennem ve bir avuç nankör.
gönülde düğümlenendir bu ıstırap, bu kederli hal.
andırır kasırgadan önceki havayı.
hissettim ki fikrim bir avuç kor gibidir.
kül olmuştur, bir üflemeye bakar.
birbirine ters düşen öyle çok takvim.
birbiriyle çelişen öyle çok meşair.
artık sahtekar her şüphe. yalancı her gerçek.

bir çoğu yağı bitmiş lambalar gibi yavaş, sessiz, ecelleriyle söner.
tek hakikât ölüm.
yok eder bütün vehim ve hayalleri.
sönmeyen yangınlar, duyulmayan fırtınalar,
görünmeyen işkenceler,
gizlice çürüyen ruhlar.
nedir günler? nedir aylar?

mezarda olan için zaman kaybeder anlamını.