Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hiyerarşiden kopuşluğun hezeyanlarının suda akislerini ne kadar içşelleştirsekte dış dünyada olanlara inat yine varlığın o hakiki soğukluğu saracaktır sıcacık bedenlerimizi.
kopmamak dileğiyle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta