Tek Başımayım Şiiri - Ahmet Atakan Taşcı ...

Aklımda cevaplanmamış sorular,
Yürüdükçe aşılamayan yollar.
Payıma düştü yine sonbahar,
Ne söylüyor yüzümdeki bu izler?

Her gün bir gün yaşıyorum,
Dünlerim yarınıma yeter mi?
Söylesene içimdeki o çocuk,
Bu hayat sonsuza kadar sürer mi?

Yüzüne bakınca ruhunu gördüklerim,
Ruhunu görünce sessizce kaçtıklarım...
Ne çok insan geçti içimden;
Hangisi kaldı,
Hangisi bendim?

Kimsesizliğin ortasında herkesleyim,
Tüm insanlığın içinde tek başımayım!
Kırıldıkça sertleşen kalbimle,
Yine kendi başımayım.

Kendi sustuğum yerden topladım yüzümü,
Çektim kendi vurulmuşluğumun resmini.
Soyundum sonunda kendi gölgemden,
Dönüp bakmam artık geçmişe asla.

Ne aradığımı bilmeden yürüdüm,
Bulduğumda kaybetmekten korktum.
Şimdi ne eksik, ne fazla istiyorum;
Kendime kaldığım kadar mutluyum.

Aklımdaki dünler yarınıma yeter mi?
Bu hayat sonsuza kadar sürer mi?
Belki cevap yok,
Belki de hiç olmadı...

Payıma düştü yine sonbahar,
Kırıldıkça sertleşen kalbimle...
Tek başımayım,
Baş başayım.