Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
çare bulamayacağımız tek gerçek...sabır kelimelerinin dahi izah edemedği durum...ne denir ki...
okunma anlamında güzel bir okuma ama hisseden için, büyük acı...
saygılar Mehmet Bey...
içten dökülmüş dizeler.. sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta