Tefekkür-i Mevt - Asrın Hissiyatı Kitab ...

Tefekkür-i Mevt Hayatın en kalabalık yalnızlığında, bitmeyen işlerimin tam ortasında aniden çalacak kapımı belki de. Ben ve benden sonra bende dirilen ölümle tanışacağım sıradan bir şiir sabahı; sessiz fırtınalarım kopacak henüz yarım kalmış dörtlüklerin son mısralarında. Herkes beni eksikliğimle, istifini bozmadan uğurlayacak sağır edici bir sessizlikle. Ben ise mezaristanın dolu boşluğuyla baş başa... Benim yokluğumu bile fark etmeyecek Facebookgiller, vefasızlar, vefalılar, toprağımın nerede çiçeksiz, susuz kaldığını bilebilecekler Beşikten mezara ne varsa yalan, Bir hüzünlü resim geriye kalan. Hayatın koşuşturmacası ortasında hiç gelmeyeceğini sandığımız o sessiz an gelip çatacak. Adımlarımız tükenip son yolculuğumuz evimize değil, asıl meskenimize doğru yola çıktığında; ardımızda bıraktığımız tüm hırslar, biriktirdiğimiz keşkeler ve sımsıkı sarıldığımız dünya bir anda rüya bile olamayacak. Musalla taşının soğukluğunda tek tesellimiz, geride lekesiz bir vicdan ve insanlara bırakabildiğimiz bir hoş sada bizim heybemizdeki azığımız olacaktır. Rıza-yı Hak sırtındaki semeri Mizân korkutuyor garip Ömer’i Haşir meydanında giyer o ki Tekbir ile başpehlivan kemeri Sela okunup sesimiz, nefesimiz kesildiğinde; yalan dünyanın sunduğu tüm imkânlar kucak açsa neye yarar? Başucumuza dikilen mezar taşında adımızdan başka hiçbir şey kalmadığında, en yakınlarımızın gözyaşları bile o derin sükûtu ve dönüşü olmayan hüznü susturamayacak. Ölüm, bir son değil elbet; asıl hakikati görebilen için dünyevi telaşların bittiği, sonsuzluğun başlangıcıdır. Mühim olan; bu gerçeği idrak edebilmek ve son nefese, o büyük kavuşmaya tertemiz varabilmektir. Ve gün gelir götürürler evine Er odur ki musâllada sevine Sâla va’zın tükendiği hay hayda Dünya sana kucak açsa ne fayda Derin sükût çöker yolun başında İsmin fâni yazar mezar taşında Komşuların sakin ürkek ve sessiz Ölüm akledene aşk nihayetsiz Ölümü düşünüp, ölenlere rahmet okurken; "Bir gün bende öleceğim!.." idrak ve ibret nazarıyla tefekkür yapabilenlere selâm olsun. Kabir, ahiret, haşir, sırat, cehennem hesap gibi dehşetli bir imtihanı unutmayanlara selâm olsun. Ne mutlu herdaim kalbi makbere raptedebilen tefekkür ehli bahtiyarlara. Kula kul olmayın mademki hürüz Kalp ehli yaşarsak öyle ölürüz Terhis tezkeresi müjde o gündür Ölüm hüzünlü ve her an mümkündür Kul olarak hür yaratıldık; bu yüzden ne dünya hırslarına ne de kula kul olmaya değer bu yaşam. Hakkıyla yaşamak, ancak kalbinin sesini dinleyen, sevgiyi hakkı hakikati ve onuru kılavuz edinen bir "kalp ehli" olarak yürümektir yolculukta. Ölüm bir son değil, bu fani sürgünün bitişi; nihai özgürlüğün, asıl yurda dönüşün terhis tezkeresidir. Ancak hüzünlüdür ölüm... Her an kapımızı çalacak kadar yakın, bir nefes kadar mümkündür. Mademki gidişimiz ansızın olacak, geriye sadece eğilmemiş bir baş ve erdemle harmanlanmış temiz bir kalp kalmalıdır. O büyük müjde geldiğinde, ölümün hüzünlü ancak inşirah verici yönünü tebessümle karşılayabilmek dileğiyle... Tek ciddi hakikat ölüm vesselam.