Tefekkür Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

Elim çenemde
akıl yoruldu çünkü.
Nice rızıklar akıyor,
nice defterler açılıp kapanıyor;
sayıya gelmez, hesaba sığmaz.

Her canın bir yazısı var,
her nefesin bir izi.
Kuş kanadını çırpar,
balık derinliği yarar,
karınca yükünü taşır;
hiçbiri unutulmaz.

Ben sandım ki kargaşa var,
meğer düzen gizliymiş.
Saat gibi değil;
kalp gibi işler bu âlem.

Sahipsiz sanılan her şeyin
bir Sahibi varmış.
Bırakmaz, terk etmez;
kimi incitir ki büyütsün,
kimi ezer ki diriltsin.

O bir mabut değil yalnız,
rahmettir, terbiyedir.
Kullarına kanat olur,
kendini perdelerden tanıtır.

Arş uzak sanılır,
oysa yakındır;
yakınlık uzaklığı yönetir.

Başım düştü…
akıl secdeye vardı.
Uykudan değil,
kendimden uyandım.

Hamd O’na,
şükür O’na…
Bizi kul olmaya çağırana,
kul kalabilirsek eğer.