yalnızlık perde perde örterken penceremi,
fikir denen mefhumun ardına düştüm yine.
köpeklere yedirdim fikirsiz her zerremi,
ve büründüm genişçe bir deli gömleğine.
yalnızlık perde perde örterken penceremi......
buhran cehenneminin yanmaktayım içinde,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Çok güzel Mustafa Bey..huzur buldum.teşekkür ederim.(Ensar Cevval)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta