Bugünlere kadar getirdiğim hayallerimin üstüne karanlıklar yağdı bu gece. Durduramadım bi türlü gücüm yetmedi kurtarmaya.
Tutamadım elinden işte olmadı.
Ne evlatlarımı nede seni kurtarabildim öyle sıkı sıkıya kilitlemişsin ki kendini bana bi halt edemedim.
...ve siktir et küçük hanım kalemi kırdı. Tek şerit bir yol bu dönmeyecek diye söylendim deli gibi.
Hava almaya balkona çıktım. O an o çok sevdiğin şekerin kabı çarptı gözüme ve dalga geçti resmen benimle bi kağıt parçası.
Diz kapaklarıma bi ağırlık çöktü, oturdum. Şöyle bi bakındım. Küllük, çakmak falan arandım, masanın üstünde kendi kendime sonrası mağlum.
O kokunu çektiğim ciğerlerime beş para etmez bi tütünün dumanı girdi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta