teni beyazdan siyaha dönmüş bir yaz akşamı
elleri terlemiş
çehresi yorgun bir tebessümle
ne düşündüğünü bilmediğim bir halde karşılayan kadındı annem
ben sustum oysa güldü
eli yüzümde gönlü kalbime değen annem
var oluşumun destanını yazan kadın
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta