06 Ekim 1969- Ankara
Adını her duyduğumda,
Ayaklarım birbirine dolanır durur da,
Dağ, bayır aşağı değil,düz yolda düşerim,
Nur yüzlü bir derviş ararım, yardım etsin, ama nafile,
Demirden kazıklar çakılır,
Prangalar vurulur ayaklarıma,
Kalkamam yerden,




Belki sevgilinin fotoğrafına bakarken., gülümsenerek yazılmış, gülümsenerek okunan bir söyleşi...
Şiir yüreğinize sağlık sayın Vecdi Murat Soydan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta