Yüzümde hüzün, gözlerimde umutsuz bakışlar
Bakıyorum ulaşılmaz ufuklara, çözülürmü diye
İçimi karartan, umudumu kıran, kara bulutlara
Doğarmı diye ufuktan, yüreğimi aydınlatacak güneş
Biliyorum artık, hiçbir zaman doğmayacak
Ben böyle hep karanlıklarda, kendimle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta