Tataryen Lokman Şiirleri

11

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Tataryen Lokman

Kim bir dünya yaratabilir? Geceden
İğde ağaçlarıyla kanayarak geçerken şiir?
Bir koku açıklayabilir mi bir ülkeyi? Çocukların
Saçlarında açmış korku çiçekleriyle bir
Akasyalardan,ıhlamurlardan çıkıp gelmiş
Yaz anılarını delip geçerken bönlüğün sessizliği

Devamını Oku
Tataryen Lokman

Gamzesinden geçerken güneş
Bir kadının; uçurumlar da ağlar
Eteklerine kapanarak boşluğun!

Damla damla, taşıran damla'ya
Ulanır da acılar, boz bulanık

Devamını Oku
Tataryen Lokman

Geçmişin uyuduğu beşikte. Acı
Sallanır epeski yüzüyle. Saatler
Eridikçe uzak zamanlarda. Gece
Akıtır karanlığını ağzıma. Geçer
Güneşler gibi yıllar lapa lapa
Yağan karların içinden. Annem

Devamını Oku
Tataryen Lokman

Gün gelir. Bülbül de susar
Yeni bülbüller yerleşir. Dallarına ağacın.
Terk edilmiş bölgede acı çiçekler
Bilinmeyen uzak dağlarda ağlar. Çöl
Rüzgârla bir, toplar. Buz tutmuş
O çok eski haritasını. Asar

Devamını Oku
Tataryen Lokman

Çocukluğum geçiyor göğünden şiirin
Bir başka kız geçmişi zamandan çıkarıp
Çıkarıp yılları yaralarıyla kapatıyor.

Denizin üstünde inip kalkıyor ay
Bir dalgadan öbürüne atlıyor. Işığın

Devamını Oku
Tataryen Lokman

Yırtılmış bir deniz gibiyim
İçinde kuşların boğulduğu,
Damlayan bir şey var yine de
Zamandan bir başka zamana
Çekilirken yılların soğurduğu
Kalbim! Kalbim çok eskilerde

Devamını Oku
Tataryen Lokman

İlerleyen sayfalarda
Azı yaşatan
Çoğu öldüren söz
Gitgide açılır
Rüya çiçekleriyle!

Devamını Oku
Tataryen Lokman

Çiçekçeler geçiyor göğünden şiirin;
Arı kovanları karşı bahçelerde
Gülün yaralı diliyle bir yazı
Başka yazlara taşıyor. Cehennemin
Kırlarında karlar, yatırıyor acıyı
Dizlerinin soğuk parıltısına

Devamını Oku