Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnançlı insanlar bilir ki. İnsan sevdiği ile beraberdir. Ölüm bu dünya için geçerli.
Şiirde hasret anlatılmakta dünyadakilere de ukbadakilere de bize ölüm yok. Biz aşığız. Aşıklar hep sevdığınin yanındadır. Bak ne güzel sizede uğramışız seviliyorsunuz. Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta