TAŞ İNSANLAR
İnsanlar...
Nehirlerdeki taşlar misali,
Akıntıyla sürüklenirler,
Nihayet yolun sonunda;
Pürüzsüz ve parlaktırlar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




kimisi de orasından burasından aşınmış ne taşlığı kalmış, ne toprak olabilmiş
müthiş!
insanoğlunun yaşam serüvenini en iyi özetleyecek nadir bulunan şiirlerden biri.işte bu, şiir budur yani son cümlede son kelimede okuyucuyu bir yerinden yakalamaktır. Yakalamayı başardınız, tamam, şimdi bırakın :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta