Tarık Torun Şiirleri - Şair Tarık Torun

Melankoli bürür nurlu yüzünü,
Bırakırsın ona bütün özünü,
Katre katre yaşlar kaplar gözünü,

Her katreyi âşık maşukum sanar.
Aşkın ateşiyle sular da yanar.

Hüzün çöken yürekler her külfete bir nimet
Muharremin onunda Yaradan kılmış hikmet
Hazreti Nuh’tan beri kutlana gelen gündür
Türlü türlü lezzetle artıkça bol bereket

Bir hikmetin elinden ne de güzel aşure

Bir hançer bölüyorken en karanlık geceyi
Tefekkür ehli derviş hedeflemiş yüceyi

Süvarisiz şahlanan görmelisin atları
Gökler ateşine mi erişmek muratları

I

Muhteşem sanat yatar kubbeler arasında
Taşların ihtişamı habbeler arasında
Sinan’ın alın teri yansımış duvarlara
Minareler yön çizmiş Haliç’te rüzgârlara

Hasret zinciriyle bağlatma beni,
Uzak uzak durup ağlatma beni,

Yolunu bekletme kara gözlü yar.

Yıllar akar, gider, özletme beni,

Direncin direnişi sabrın vaveylasında,
Ümidin şafakları inancın en hasında,
Azim yüklü baharlar başarı yaylasında,
Göklerin nur endamı aşkın süreyyasında,
Yaşamanın kudreti sevdanın narasında,

Gül yüzlü gözlerini ayna sade yansıtan
Gözlerin aşk kaynağı anayı da ısıtan

09.05.2016

Tarık TORUN

Umman olup çağlayan,
Gece gündüz ağlayan,
Beni yâre bağlayan,
İçimde bir bülbül var.

Dağı bayırı aşan.

Farklı aleme doğru bir hoş oldu bakışım
Sararan gözlerimde gökkuşağı nakışım
İklimler mi değişti ne yaz belli ne kışım
İçimde bir hüzün var
Sevincimde gözün var

Sarınca aşk ateşi o sevdayla da yansın
Sevdanın kaynağında özünle de güzelsin
Bakışın özden dışa âlemler âşık sansın
Şiir aksın dillerin sözünle de güzelsin

Geceler gündüz olsun tüm kâinat uyansın