Tarık Torun Şiirleri - Şair Tarık Torun

Dağlar seda vermeli, vermeli yar vermeli.
Neşemi de görmeli, görmeli yar görmeli.
Vadilere inmeli, inmeli yar inmeli.
Ormanlar da sinmeli, sinmeli yar sinmeli.

Sular derin akmalı, akmalı yar akmalı.

Akşamın kızıl ufku, çökerken bacalara,
Ruhların yalnızlığı, akseder goncalara,
Melalin ateş hattı, kervan karıncalara,
Giden geri dönmez mi?
Asi rüzgâr dinmez mi?

Daha dün gibi günler, ufuklara koşuyor,
Zamanı yakalayıp, en onulmaz yerinden,
Bir heyelan hızıyla coştukça da coşuyor,
Her geçen yıl bir servi ulviliği derinden,
Kar yağıyor saçıma ömür benden düşüyor,
Heyhat! Sana mı yansam! Zamanda ten üşüyor.

Pamir platosu’nda bir Türk’le bir Çin’li pazarlık yapar.
Her ikisinin de zarar edeceğim diye ödü kopar.

Pazarlıktaki takasın konusu, yoğurt ile ipektir.
Asya’nın bu iki kahraman, cömert iki ferdinin gözü pektir.

Aşk ateşiyle yanalım, kâinat yanmasın
Haşre kadar gezelim, tabiat uyanmasın
İçelim aşk badesini ruhumuz kanmasın
Âlemin kem gözleri bizlere uzanmasın

Mırıltılarla şiir söyleyen rüzgârımsın

Kainat ayakta iken, sen niçin yatarsın uyuz?
Bizler çağlar açan tarih, yazdıran kahraman soyuz.

29.10.2007

AŞKIN COĞRAFYASI

Gönlüme kayan yıldızlardır gözlerin
Yoluma diktiğin taze fidanların
Her gün ve her gece sulayan
Kalbimin en ıssız köşesine ulaşan
Yeşilin en nadide tonu gözlerin

Dünya kendi ekseninde döner değişir, hayattır.
Adamlar değişime karşı direnir, ne inattır.

08.04.2007
Tarık TORUN

İnsanlar neden çıkarına koşarlar.
Melekler gibi eşlerini boşarlar.
Çıkarları için dağları aşarlar.
Başkasının ölümünden yaşarlar.

Bu tür yalakalardan nefret ederim.

Dağlar sırt sırta verip dizi dizi dizilir.
Mertlik kokan toprağında hamaset sezilir.
Yolları dosta doğru turna gibi süzülür.
Bal şerbeti gölleri ve nehirlerinde yüzülür.
Horozları seherde bülbül misali öter.
Yaylalarında dikenler değil,güller biter.