Çocukken şiddete mağruz kalan Tarık, şiirlerle içini dökmetedir.
Al pergeli git evine
Tut pergeli sok götüne
Çek fitili gel topluca
Portakal çıktı doğudan
Aydınlandı kara sokaklar
Gittiler evlerine suça sürüklenmiş çocuklar
Sesinin sükunetini şişelerde aradım sevgilim
Sigaralar söndü sensizliğin sisinde
Solmaz dediğinin çiçekler soldu
Kargalara martılara simit oldu
Karınca çalışır maaş için, ailesine bakmak için
Çekirge gelir zıplaya zıplaya
Ananı siker hoplaya hoplaya
Ah karınca, vah karınca!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!