Bir erguvan,bir lale,bir gül olup açarsın
Ben daldıkça hayale,sen İstanbul kokarsın...
Bir Beykoz,bir Rumelii,kâh Burgaz,kâh Heybeli
Ben hep bildim bileli sen İstanbul kokarsın...
Her mevsim içimde hep bahar oldun
Tükenmez sevginle kalbime doldun
Bu aşka bir beste yapmak istedim
Şu gönül telimde nihavend oldun...
Tutuldum sevdana,tutundum sana
Hasret benim içimde çok derin bir sancıdır
Sevinçlerim hep yolcu,hüzünlerim hancıdır
Dilim yanık,kalp kırık,yar bana yabancıdır
Hazan gönül mevsimim,baharım yalancıdır...
Hasret ıssız bir liman,dalgaları pek yaman
Gönül bahçem sararmadan
Bütün dünyam kararmadan
Bitir şu zor geceleri
Gel bana gün ağarmadan...
Kavuşalım,barışalım
Sokağım boş,yollarım dar
Yüreğimde bir sızı var
Bu mevsim de gelmedi yar
En çok ona içim yanar...
Güz yangını bunun adı
Mehtabın koynundan seslensem sana
Dudağım aşkını kıskanır mı ki?
Alıp da tanburu gelirsen bana
Mızrabın şarkımı kıskanır mı ki?
Uzanıp,yatarsam sıcak dizine
Ne vedan hatırımda
Ne elvedan aklımda
Silinmiş tüm izlerin
Maziye bir baktım da...
Demek ki sevmemişim
Öyle hasretim ki sevgilim sana
Gelirsen yanıma,gün yetmez bana
Dalıp da gidersem o güzlerine
İçinden çıkmaya yıl yetmez bana...
İlk aşkı seninle tattı yüreğim
Gözlerin safir senin
Mahçup,baygın gözlerin
Saat dörde gelmeden
Başlar bende özlemin...
Bahçemde beş çayına
Esiriyim gözlerinin
Yıllar yılı sendeyim ben
Sıcak gönül mahzeninde
Aşka giden seldeyim ben...
Ne bülbülde,ne güldeyim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!