Tanrı Tutsak İbrahim Şiiri - Yılmaz Tizgöl

Tanrı tutsak, İbrahim.
Kır Tanrı’nın zincirlerini.

Aldanma saltanatın ve ihtişamın
Altın kubbelerine.
Aldırma süslü libasların içindekilerine
Ve onların olmayan gölgelerine.
Bakma avamın hurafelerine.
Kurtar Tanrı’yı esaretten,
Etrafına örülse de duvar etten.
Tanrı sessiz,
Tanrı dilsiz,
Tanrı kimsesiz,
İbrahim.

Nasıl kırmıştık içimizdeki putları,
Unuttun mu?
Yine kır...
Mermer duvarlarını tapınakların,
Arkasında ne varsa mihrapların,
Günahların, sevapların,
Vaat ettikleri tüm yalanların...
Yerle yeksan eyle... sarayları.
Aksın asırlık çıbanların
İltihapları.
Dökülsün ortaya
Cerahatleri
Ve ona olan iltihakları.
Haykır yüzlerine,
De ki:
Bunlar kuruntu,
Bunlar vehim.
Sen...
Sen söylemezsen... kim söyler İbrahim?
İnan ki
Durum vahim.
Tanrı sessiz,
Tanrı çaresiz,
Tanrı bizsiz,
İbrahim.

Özgür kıl tüm mekânlardan,
Olsun münezzeh.
Ve kopar at hisseleri,
Kurtar iştiraklerden
Ve tüm onun adına inşa edilen şirketlerden.
Vur yüzlerine münafıkça işlerini.
Korkma, sök at o çürümüş azı dişlerini.
Yerle bir et tüm züht ile süslenmiş şirkleri,
İman sosuyla soslanmış müşrikleri.
Tanrı misafir olsun gönül evine
Ve sadece adı insaf olan göğüs kafesine.
Kulak ver, bak...
Vicdanın sesine.
Kurtar Tanrı’yı zulümden.
Öyleyse O Rahman,
Öyleyse O Rahim.
Tanrı seni bekliyor, İbrahim.

Görmüyor musun insan denen tağutu?
Hapsetmiş duvarların ardına mabudu.
Kır Tanrı’nın zincirlerini,
Bitsin bu kâbus.
Adalete kavuşsun
İnleyen talih-i makûs.
Farkında mısın?
Kabul olmuyor dualar.
Nerede o
Su üstünde yürüyen evliyalar?
Arşa yükselecek belki riyalar.
Niyazlar delip geçemez
Kurşun geçirmez mabetleri.
Dua bile edemezsin,
Cevaz vermez ise hazretleri.
Zalimin zulmüne alkış...
Boyun eğerek.
Mazlumu,
"Kaderin buymuş" diyerek
Ve çıkmaz sokaklara zevkle iterek...
Sözde kulluğunu da
İfa ederek.
Binlerce mabette,
Gün ve geceyle...
Tanrı’ya taktığı
O kelepçeyle,
Sırıtarak gösterir
Altın kösteklerini.
Arsızca sıralar
Ondan isteklerini.

Tanrı mahkûm.
Tanrı mazlum.
Vallahi bu zulüm.
Vicdanı ve adaleti anıtlayalım...
Varlığa ve hiçliğe.
Tanrı’nın ölmediğini
Kanıtlayalım Nietzsche’ye.
Verelim hakkını
Kadir-i Mutlak’a.
İşte o zaman
Kutludur sıla-i rahim.
İşte o zaman
Sen olursun, sen...
Aslına dönersin İbrahim.

Yılmaz Tizgöl
25.08.2026 / Nijni Novgorod