Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Şafak tanrıçasının,
Ufka nağmeler fısıldadığı vakitti.
Yolların
dur durak bilmez
cenderesinde
yorgun argın
küllerinin yittiği vakitti.
Her şeyin ama her şeyin
görünmeyenden öte
tozdan gerçeklere bezendiği vakitti.
Hiçbir şey göründüğü gibi değildi!
Bazen öyle bir duygu seli içinde boğuluriki.Bir ad veremeyiz.Tanımlayamayız.
Kısacık ama özünde sevda kokan gerçekten çok güzel bir şiirdi.Kutluyorum
Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta