Şafak tanrıçasının,
Ufka nağmeler fısıldadığı vakitti.
Yolların
dur durak bilmez
cenderesinde
yorgun argın
küllerinin yittiği vakitti.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Şafak tanrıçasının,
Ufka nağmeler fısıldadığı vakitti.
Yolların
dur durak bilmez
cenderesinde
yorgun argın
küllerinin yittiği vakitti.
Her şeyin ama her şeyin
görünmeyenden öte
tozdan gerçeklere bezendiği vakitti.
Hiçbir şey göründüğü gibi değildi!
Bazen öyle bir duygu seli içinde boğuluriki.Bir ad veremeyiz.Tanımlayamayız.
Kısacık ama özünde sevda kokan gerçekten çok güzel bir şiirdi.Kutluyorum
Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta