Kar yağmış bak köyümün düzüne
Şu görünen evler tanıdık geldi
Lapa, lapa kar serpeler yüzüme
Esen rüzgarları tanıdık geldi
Aktaş köyü benim köyüm ezeli
Sonbaharda ağaç döker gazeli
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Orda bir köy var uzakta, o köy bizim köyümüzün... Sıla özlemi ve sevdası bambaşka bir şey. Kutluyorum sn. Genceli...Nicelerine...++
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta