Tamamlanamıyoruz. Ne kendimize ne de başkasına. Kendimize eksiğiz ve yarım parçayız başkasına. Ailemize ve dostlarımıza tamamlanamıyoruz. Sonra; aşka, Tanrı’ya, sokaklara, şehirlere, yağmurlara ve mezarlara tamamlanamıyoruz. Kendimizden kimi çıkarsak, hayat bizi acıyla topluyor. Eksilirken, çoğalıyoruz. Sonra aklımızdan ölüm geçiyor, ölüme tamamlanamıyoruz.
Okan İlkılıçKayıt Tarihi : 12.08.2026 11:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!