Uslanmadım…
Ne dinip durulmayı öğrendim
Ne bu öfkeyi ehlileştirebildim!
Geceleri, sabaha bir şişe rakıyla kavuşturdum
Ayanboğur sıcaklarına açtım bağrımı hep…
Çoğu zaman erteledim çok zaman ertelendim.
Hayatımın sığıntısı oldum hep!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta