Bir hazan yaprağı misali
Gönlü garip bir insanım
Hiç gülmedi yüzüm
Talihin cilvesine kurbanım.
Reva görmemiş Rabbim
Dünyada mesut olmayı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir hazan yaprağı misali
Gönlü garip bir insanım
Hiç gülmedi yüzüm
Talihin cilvesine kurbanım.
Tebrikler sayın Aşe Kamuran hanımefendi, saygılarımla
Bir hazan yaprağı misali
Gönlü garip bir insanım
Hiç gülmedi yüzüm
Talihin cilvesine kurbanım.
Reva görmemiş Rabbim
Dünyada mesut olmayı
Bu ömür yetmez bu çileye
Gönül sen de öğren kanmayı.
Bir sepet vermiş felek elime
Doğarken sade çileden örülmüş
Saadetten uzak seneler uçtu gitti
Bu gün başım beyazlara gömülmüş.
zaman neye gebe bilinmez
inşallah kara geceler ak olur,
yüreğine ve kalemine sağlık.
kuıtlarım saygı ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta