Talebe Şiiri - Mustafa Okumuş 2

Eline kalem almaz, diline kelam düşmez;
Gözündeki izlere bakarsan hiç dövüşmez.
Konuşur haklılığını, bırakmaz kimseye,
Amma dünkü sözü bugünkü ile örtüşmez.

​Babasının kesesini harman yeri görür,
Zannedersin kömür madeninde ömür sürür.
Ekmekten hiç haberi yok, aklında hep rüya;
Defteri, kitabı görünce gözünü kan bürür.

​Nefes yoksa neylesin bizim bu talebe?
Öğüt alır mı sandın gönderince mektebe?
Ekmek elden, su gölden, bal yağ akıp durunca
Gidip geldikçe benzeyip durdu boz merkebe...

​OKUMUŞ der: Hocam, girme bu zahmete!
Zaman değişti, gerek yok onca alamete.
Kendinde yoksa nereden bilsin bizim hergele?
Yağsa da yağmur, kuru çöl dönmez rahmete.